Actie Araguaia Corridor

10-560×300

Vorige week donderdagavond was een zeer geslaagde bijeenkomst bij Jan van de Krent “By Chiel”,

aan elkaar gepraat door Cor Brandsma waar onder het genot van een heerlijk diner geluisterd werd naar de bevlogen Ben Valks, die vertelde over zijn levensloop en zijn stichting de ‘Black Jaguar Foundation’ en haar bijdrage aan de ‘Araguaia Corridor’, een project om natuurgebieden in het Braziliaanse regenwoud aan elkaar te koppelen en hiermee te herstellen. Deze ‘groenstrook’ is maar liefst 2600km lang en 40km breed. Een zeer indrukwekkend verhaal dat binnen de club zeker nog een vervolg zal krijgen.

Voor degene die Ben Valks helaas hebben gemist en meer willen weten over de Black Jaguar Foundation, neem even de tijd om deze korte trailer te bekijken.

Nog niet overtuigd van het belang van dit project? Neem dan iets meer tijd voor de documentaire van Yann Arthus-Bertrand, genaamd “home”
https://www.youtube.com/watch?v=jqxENMKaeCU

Zonder iedereen te vervelen met mijn ‘vakantie kliekjes’, wil ik graag vertellen hoe ik betrokken ben geraakt met Ben Valks en daarmee de Black Jaguar Foundation. Tijdens mijn reis door Alaska heb ik geweldig mooie dingen gezien en ervaren, tegelijkertijd realiseerde ik mij dat de gevolgen van klimaatverandering dicht bij de noordpool erg goed zichtbaar waren.

Vergelijkbare foto’s van amper 10 jaar geleden laten zien dat de voet van de onderstaande gletsjer nog het water raakte. Dit laatste is al niet meer het geval, de groene ondergrond is al goed zichtbaar geworden.
Dan te bedenken dat deze gletsjers uit de ijstijd stammen, 21.000 jaar oud en de afgelopen 10 jaar zichtbaar zijn teruggetrokken en waarschijnlijk binnen enkele decennia niet eens meer bestaan. Los van het feit dat dit zonde is, zijn de gevolgen desastreus, door het ontdooien van deze permafrost laag komen er gassen vrij die normaal gesproken door deze ijslaag in de grond opgeslagen blijven, dit laatste zal het broeikas effect een enorme negatieve boost geven.


Grote afbrokkelende stukken ijswand die met een enorm geweld in het water vallen, sommige stukken waren groot genoeg om op te staan. Ook al is dit een prachtig schouwspel, het geeft aan in welk tempo alles smelt.



Door de grote hoeveelheden smeltwater zijn de rivierstanden veel hoger dan normaal,  mede hierdoor blijft de zalm weg en raakt het ecosysteem ernstig verstoord.

Deze gebieden zouden volgens redelijk recente kaarten van national geografic niet onderwater moeten staan.



Zoals de wetenschappers in de documentaire Home aangeven, is er naar schatting slechts 10 jaar over om iets te doen aan de gevolgen van klimaatverandering.
Dit project lost uiteraard niet alle problematiek op, maar het is  zeker een begin.
Daarom wil ik iedereen vragen om Nederlands enige ‘Iditarod Musher’ Ben Valks te helpen met dit project.
Hopelijk kan ik op jullie ondersteuning rekenen?

Bovendien zal dit beeld erg goed staan in de bestuursruimte van de club 😉

Met vriendelijke groet,

Thijs Gerritsen